Kıraç topraklarda bir ağaç gibi…

Bazen hayatta kıraç tarlalarda tek başına duran ağaçlar gibi kalırız bir başımıza

Ne yerimizden kıpırdayabiliriz varmak için hemen yanı başımızdaki sevdiklerimize

Ne kökleri dalları yaprakları toplayarak alıp başımızı gideriz uzaklara

Her rüzgârı yağmuru güneşi bir başımıza yaşarız sessiz sedasız

İçten içe köklerimizi uzatırız belki varır diye sevdiklerimizin kollarına

Gün akşam olduğunda öylece kalakalırız yeni bir gün umuduyla.

Gün devrilir güneş açar kendi yalnızlığımız ışıldar günün ilk aydınlığıyla

This image has an empty alt attribute; its file name is image.png

Bazen sımsıkı sarılırız toprağa sanki biri bizi çekip alacak gibi

Koparıp savuracak çekip çıkaracak bildiğimiz yerden

Tozunu toprağını kokusunu bildiğiniz her gün onunla hemhal olduğunuz

Sabrederiz direniriz baharı yağmuru bekleriz güneşi bekleriz

Güzel günleri mavilikleri bekleriz bir başımıza öylece

Ne salarız kendimizi ne başımızı öne eğeriz esen rüzgârla

Bir ağaç gibi tek başına ve özgür ama bir yerde vardır elbet sevdiklerimiz biliriz.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s